Berichten getagged met ‘diversen’

  • jan012016

    Gloednieuwe vintage –Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken

    No Comments

    Gloednieuwe vintage – dat klinkt als een contradictio in terminus. Toch klopt het, want het is immers een gloednieuw jaar en ook het nieuwe boek van Jacques Meerman behandelt historie; van klassieke oudheid tot en met Wina Born. Al eerder schreef ik over culinaire historie, namelijk in de week van de geschiedenis. Daarin kon je lezen over de zoektocht naar de eerste beschrijving van stamppot rauwe andijvie.

    Na de inleiding van de ‘Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken’, waarin Meerman zich afvraagt of er wel een Nederlandse keuken bestaat, wandelen we met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis. De Romeinen, Keizer Karel de Grote, kalief Harun al-Rashid, de verstedelijking met het ontstaan van herbergen, de Spaanse overheersing en de Reformatie. Gevolgd door de Gouden Eeuw met de ontdekking van Amerika, de keukenmeiden in de 18e eeuw, de zware tijden onder Napoleon en vervolgens industrialisering en modernisering. Ook de door Johannes van Dam zo gehate huishoudscholen komen aan bod. Tot slot volgt een hoofdstuk rondom de Tweede Wereldoorlog.

    Wil je meer lezen over de inhoud van het boek? Dan kun je hier mijn recensie lezen op Hebban.

    De ‘Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken’ is geen kookboek maar toch vind je meer dan honderd originele recepten tussen de tekst. Die zijn niet zonder meer geschikt om zó na te maken. Soms omdat we de bereidingswijzen dan wel de ingrediënten niet meer kennen of wij de smaak ontwend zijn (hartige gerechten met veel zoetigheid bijvoorbeeld). Hennie Franssen heeft vijftien recepten historisch verantwoord aangepast. Die staan als laatste hoofdstuk in de Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken. Haar recept van een appeltaart uit de 16e eeuw geef ik je hier.

    afbeelding: Stilleven, manier van Osias Beert, 1600 – 1650 Rijksmuseum

    Appeltaerten

    appeltaerten
    appeltaerten

    Appeltaerten 16e eeuws recept

      

    januari 1, 2016

    • Prep: 1 hr 10 mins
    • Cook: 1 hr 15 mins

    Ingredients

    3-4 goed moezende appels, liefst goudrenetten

    ¼ theelepel kardemompoeder

    ¼ theelepel gemberpoeder

    ¼ theelepel kaneel

    mespuntje nootmuskaat

    mespuntje kruidnagelpoeder

    mespuntje gemalen foelie

    25 g poedersuiker

    1 dl slagroom

    Voor het deeg

    300 g bloem

    150 g basterdsuiker of fijne kristalsuiker

    200 g boter

    1 klein ei

    evt. minisnufje zout

    50 g amandelspijs (of paneermeel of koekkruim)

    Ook nodig

    pasteivorm of springvorm van 20cm

    pak gedroogde bonen voor het blindbakken

    Directions

    1Ik gebruik een springvorm van 20 cm doorsnee. De amandelspijs zuigt het vocht uit de appel op en zorgt ervoor dat de bodem droog blijft en gaar wordt; een laag paneermeel of koekkruim doet hetzelfde. Roer eventueel verkruimelde zandkoekjes of gehakte noten door de geprakte of gezeefde vulling. Als het moeilijk is om het deksel heelhuids van de taart te krijgen, kun je het gewoon in stukjes breken en over de vulling strooien.

    2Meng alle ingrediënten voor het deeg. Kneed er snel een glad deeg van en laat het minstens 1 uur op een koele plek rusten. Schil intussen de appels, snijd ze in vieren, haal het klokhuis eruit en snijd de parten in kleine stukjes. Verhit de oven tot 170ºC. Vet een ronde pasteivorm in met wat olie.

    3Rol tweederde van het deeg uit tot een grote cirkel van 3-4 mm dik en bekleed de vorm tot aan de rand met deeg. Schep er een laag (bak)bonen in en zet de vorm 10 minuten in de oven. Haal hem eruit en laat hem afkoelen tot lauw. Verkruimel de amandelspijs over de bodem. Vul de vorm met de appelstukjes. Rol het achtergehouden deeg uit tot een 2-3 mm dikke cirkel van dezelfde doorsnee als de vorm, leg hem over de appelvulling en druk beide deegranden stevig tegen elkaar. Bak de pastei in de oven in 50-60 minuten gaar en goudbruin.

    4Haal de vorm uit de oven en laat de pastei afkoelen. Snijd met een scherp mes een cirkel uit het deksel, zodat er een smalle deegrand overblijft. Schep de appelvulling in een kom en roer hem met een houten lepel tot moes ( je kunt hem ook door een zeef drukken). Roer de specerijen, de poedersuiker en de room erdoor. Giet de vulling weer in de taart, leg het deksel terug en zet hem in de oven tot de vulling stevig is.

    5Bron: Kleine geschiedenis van de Nederlandse keuken Beeld: Stilleven, manier van Osias Beert, 1600 – 1650 Rijksmuseum

    00:00
    Kitchen Table Happiness
  • dec092015
    yvette_van_boven

    Foodbite – Interview met Yvette van Boven

    No Comments

    Ze gaat als een speer, Yvette van Boven. Een nieuw boek, opnames voor een vervolg op de VPRO serie, meer dan 100 kerstrecepten voor diverse bladen. En dan ook nog tijd maken voor een interview. De dag nadat we het interview plannen verschijnt Volkskrant Magazine met Yvette van Boven als gasthoofdredacteur. En bij de uitwerking is ze te gast bij DWDD. Ik zei het al haar ster is rijzend.

    Yvette-van-Boven-portret-copyright-Oof-Verschuren2fotocredit: Oof Verschuren via Fontaine Uitgevers

    TV serie
    Over twee weken is het zover dan kunnen we genieten van vier speciale kerstuitzendingen bij de VPRO: van 14 tot en met 18 december. De eerste serie was een succes. Naar aanleiding van het programma Koken met Van Boven zag Fontaine Uitgevers de boekverkoop van Yvette’s titels flink toenemen.  De eerste serie heeft wel een vleugje van ‘De wilde keuken’ van Wouter Klootwijk vind ik: een zekere nuchterheid en laten zien waar iets vandaan komt maar uiteraard met meer kookactiviteit, iets wat Yvette als een compliment beschouwt.

    Inspiratie
    Op mijn vraag waar Yvette haar inspiratie vandaan haalt wordt duidelijk dat dat hetzelfde is als vragen hoe een schilder een schilderij maakt. Gewoon beginnen; het blijkt een continue proces. Je proeft een lekkere combinatie en borduurt daar op voort, je neemt een ingrediënt, leest erover en komt weer op nieuwe ideeën. Van Boven associeert zelfs naar aanleiding van kunst, niet zo gek als je bedenkt dat ze van huis uit interieurarchitect is. Schilderijen zijn vanuit een bepaald standpunt genomen of hebben een specifieke kleurtoon die Yvette gebruikt voor bijvoorbeeld de sfeer en de toon van de foto’s in haar Home Made boeken.
    Maar Instagram met al zijn mooie plaatjes wakkert het innerlijke vuur nauwelijks aan. “Het lijkt wel of iedereen hetzelfde ‘post’ en dat geldt eigenlijk ook voor de grote gevestigde magazines”. Juist kleine bladen die hun nek uitsteken en zeker niet ieders smaak proberen te pleasen, spreken Yvette aan.
    En dan komt de testfase. Ik herken wel dat je bij het lezen van een recept ongeveer kunt raden hoe het zal smaken, maar compleet in je hoofd uitproberen en voorproeven van nieuwe gerechten, nee daar kan ik niet aan tippen.

    Lekker eten
    Yvette gaat veel en vaak uit eten. Zo lazen we in Volkskrant Magazine een wel heel avontuurlijke Sunday lunch at River Cottage, het restaurant annex boerderij van Hugh Fearnley-Whittingstall. Niet zozeer het eten is avontuurlijk – puur & eerlijk, huisgemaakt, onbespoten en lokaal- maar wel de reis er naar toe. Hugh is Yvettes grote voorbeeld onder andere vanwege zijn DIY mentaliteit en geloof in de deugd van stoer en simpel eten.
    Gevraagd naar een Nederlandse naam borrelt spontaan De Veldkeuken op. Die zijn goed bezig, een interessante onderneming en ze maken mooie broden. De Veldkeuken kookt met biologische streekproducten en weet precies waar alles vandaan komt. Niet voor niets won De Veldkeuken onlangs een kookboekenprijs. Maar welke ook weer. Ik beloof Yvette het op te zoeken want ik raak iedere keer in de war: Duurzaam kookboek, Gouden Garde, Het Gouden Kookboek, het gaat goed met de kookboeken in Nederland. Het is dus de Gouden Garde Publieksprijs 2015 die Veldkeuken in de wacht sleepte.

    Snelle vragen
    Altijd leuk een paar snelle vragen om iemand op een ludieke manier ietsje beter te leren kennen – op food gebied dan hè.
    Het eerste antwoord verbaast me meteen. Ik dacht toch echt te weten dat Yvette “oven” zou antwoorden op de vraag zonder welk keukenapparaat of tool ze niet zou kunnen. Maar nee, een goed mes en een snijplank zijn onmisbaar. Eigenlijk wel logisch want zonder mes begin je weinig. En zoute boter is haar favoriete ingrediënt, daarmee maak je álles lekker.
    De stad-of-platteland vraag levert een diepe zucht op aan de andere kant van de lijn. “Als kind ben ik opgegroeid op het platteland, dus ik zou wel landelijk willen wonen. Aan de andere kant heeft wonen in de stad ook zo zijn voordelen, zeker in deze fase van mijn leven. We zijn trouwens wel weer op zoek naar een huis met tuin aan de rand van de stad. Dan kan ik ook opnieuw een moestuin beginnen.”

    Typisch Van Boven
    Op mijn vraag wat een gerecht typisch ‘Van Boven’ maakt krijg ik direct een wedervraag: wat vind jij zelf? Huiselijk en down to earth, niet ingewikkeld, maar wel anders-dan-anders antwoord ik snel. Het brood zonder kneden recept uit Home Made is nog steeds mijn favoriet bijvoorbeeld. Weinig ingrediënten en toch een spectaculair resultaat alsof je je pain bij Menno of een van de andere artisanale bakkerijen hebt gehaald. Gelukkig klopt mijn antwoord met wat Yvette probeert over te brengen.
    Ze schrijft veel voor Libelle maar salade-weken of dieet-weken doet ze niet (meer). “Al te veel mensen denken verstand te hebben van gezond eten en er wordt veel onzin verkocht. Ik waag me daar liever niet aan.” Doe maar gewoon en alles met mate is haar motto. “En ja, een chocoladetaart bevat nou eenmaal veel calorieën.”

    Welke blogs zijn favoriet?
    Ik vind het ongelooflijk als je ziet wat ze allemaal doet maar er is zelfs nog tijd voor sociale media en kranten, vooral veel kranten. In ieder geval The Guardian en The New York Times worden uitgeplozen. Daarna volgt Lucky Peach Magazine, een kwartaalblad met een combinatie van eten, kunst en essays allemaal rond één thema. Als tip voor interessante blogs krijgen we Gather’ en Poor Man’s Feast’, allebei prachtig om te zien en ook inhoudelijk goed.

    kokenmetvanbovenillustraties

    Wat gaan we zien van Yvette de komende tijd?
    Allereerst kwam half november het boek Uit de oven van Van Boven, een bundeling van recepten uit Volkskrant Magazine uit.  Een paar dagen na ons interview ontvang ik het boekje dus een recensie volgt binnenkort. De bestsellers Home Made en Home Made Winter zullen nog dit najaar in een nieuwe editie verschijnen volgens uitgever Fontaine.
    Ik zag trouwens ook een allerleukst Home Made Food Note Book liggen bij de boekhandel, uiteraard met illustraties van Yvette en veel invulruimte om eigen kookavonturen vast te leggen.

    Dan dus de eerder genoemde vier opeenvolgende kerstafleveringen in week 51 bij de VPRO, uitzending om 19.25 uur. Heb je de eerste serie gemist dan kun je die alsnog terugzien en de recepten via deze link opzoeken.
    De nieuwe serie blijft op de ingeslagen weg, hoewel met iets meer diepte en achtergrond. Geschiedenis gaat een rol spelen met support van het research team vanuit het productiebedrijf Stormy Minutes en met mensen als Jacques Meerman en Joël Broekaert. “Fijn”, roep ik enthousiast want culinaire historie is in Nederland nog steeds geen gemeengoed helaas.
    Tot slot zijn er plannen voor een nieuw boek, maar dat gaat nog wel even duren. Tot die tijd moeten we het doen met de wekelijkse recepten in De Volkskrant en Libelle.

    “Ik heb het allemaal nooit zo gepland, er komt altijd van alles op mijn pad” zegt Yvette; “het restaurant, de kookboeken, de TV-serie. En het is allemaal zo leuk om te doen. Er kleeft wel een klein nadeel aan mijn toegenomen bekendheid: Ik moet veel meer op mijn woorden letten, realiseer me dat alles wat ik zeg gelezen wordt.”

    Kitchen Table Happiness
  • nov242015
    duurzame schorten

    Foodbite – Duurzame keukenschorten – December Sale

    No Comments

    Ben jij net als ik op zoek naar leuke culinaire kado’s maar wil je wel iets geven dat ook duurzaam is? Lees dan verder of ga direct naar de aanbieding.

    Zoektocht
    Ruim een jaar geleden zocht ik naar een keukenschort; lekker ruim zodat ik de banden aan de voorkant kan knopen (handig om je theedoek in kwijt te kunnen). Verstelbaar plus stoer zodat ook mijn 20 cm langere wederhelft er wat aan heeft. En met grote zakken want daar kan ik de ovenwanten of desnoods tijdelijk een pollepel in kwijt.
    Maar dan wel van duurzaam (organic) katoen, dichtbij gemaakt vanwege overbodige kilometers en kledingindustrie-leed. Dat moet toch mogelijk zijn met al die mooie duurzame initiatieven in voedingsland?

    Nou nee dus. Ja, ik vond wel biologische schorten maar die kwamen van ver, voldeden niet aan de verstelbaarheids-eis of de grote zakken. Maar nog erger ….. ik vond ze niet mooi! En net zo goed als eten allereerst lekker moet smaken voor je bereid bent om het gezonde alternatief te kiezen, geldt dat -voor mij- ook voor duurzame keukenschorten. Ik heb letterlijk pakketjes binnengekregen met iets wat op een jute zak leek, zo aanvoelde en ook vreselijk afgaf. Tja, wat dan?

    Duurzame schorten Collage

    Duurzame productie
    Omdat ik nogal volhardend ben ontstaat het idee om ze dan maar zelf te (laten) maken. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, tenminste als je -zoals ik- wel verstand hebt van eten maar geen benul van textiel. Om een heel lang verhaal kort te maken heb ik uiteindelijk een duurzame ontwerpster gevonden, twee fantastische GOTS gecertificeerde stoffenleveranciers en een lokaal naaiatelier. Studio van Pruissen is een echte sociale onderneming; hier kunnen mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, zoals dat zo mooi heet, hun talenten (her)ontdekken. En talent hebben ze!

    Hou jij van eerlijke mooie producten en zoek je nog een kado voor Sint of Kerst? Doe een ander of jezelf (!) dan een plezier met een van mijn duurzame keukenschorten. Ze zijn authentiek en met aandacht gemaakt EN IN DE AANBIEDING tot en met 26 december. Klik hier om rechtstreeks naar de webshop te gaan.

    duurzame schorten details

    Kitchen Table Happiness
  • nov132015
    duurzaam kookboek van het jaar

    Duurzaam Kookboek van het Jaar 2015

    No Comments

    Het was gisteren volle bak bij de uitreiking van de Kookboek van het Jaar 2015 prijs. Of beter gezegd prijzen want er zijn drie prijzen te winnen: de Gouden Garde publieksprijs, de vakjury kiest het Kookboek van het Jaar en het meest duurzame kookboek. Deze laatste award wordt bepaald door Youth Food Movement. En er was ook nog een duurzame aanmoediging.

    duurzaam kookboek van het jaar

     

    In deze blog aandacht voor het duurzame deel van de Kookboek verkiezing.Want de Gouden Garde publieksprijs ging naar het kookboek van een restaurant dat je met recht duurzaam en lokaal kunt noemen. Dit is wat de jury over het boek zei:

    De Veldkeuken, het kookboek, De Vrije Uitgevers,
    Femke de Winter & René van der Veer

    Fris, vrolijk, feestelijk – bij dit boek is het bij de eerste aanblik al raak. Het vertelt het verhaal van De Veldkeuken, een restaurant in een bouwkeet op landgoed Amelisweer en van alle producten van telers en die uit de eigen moestuin. Het biedt een flink aantal toegankelijke, seizoensgebonden recepten. Er is veel aandacht voor brood – hoe je het bakt, verschillende recepturen, van zuurdesem speltbrood tot croissants en koffiebroodjes. Verder veel basisgerechten, met zorg geselecteerd, die worden gegarneerd met ingrediënten uit eigen tuin. De illustraties doen ter zake. Bijzonder aan het boek is dat het in eigen beheer is uitgegeven.

    Er was een aanmoediging van de Youth Food Movement voor het boek ‘Groente uit Zee’ van Lisette Kreischer. Het initiatief om meer zeewier te consumeren juichen ze van harte toe, maar dit boek is qua recepten niet zo toegankelijk voor het grote publiek. Dus de prijs duurzaam kookboek van het jaar ging naar een ander boek.

    duurzaam kookboek van het jaar 2015Groente uit Zee, recepten en informatie over zeewier en algen, Kosmos Uitgevers, Lisette Kreischer e.a.

    Ik schreef onlangs twee blogs over zeewierconsumptie waaronder een review van Groente uit Zee met daarbij een recept uit het boek. Die review vind je hier. De puur plantaardige keuken, veganisme, maakt al langer gebruik van wier. Lisette Kreischer is een sterk pleitbezorger van deze vorm van plant power, zie haar site ‘Veggie in pumps’. Zij introduceerde samen met Mark Kulsdom ‘The Dutch Weed Burger een 100% plantaardige fastfoodsnack met zeewier, die aan een internationale opmars bezig is.

    De echte Duurzaamheid prijs ging echter naar Liever Lokaal. En dat is prijs nummer twee voor dit mooie boek want al eerder wonnen zij de Gouden Kookboek titel, een prijs van het CPNB.

    Liever Lokaal, 365 dagen per jaar, Fontaine Uitgevers
    Annette van Ruitenburg, René Zanderink, Elsje Bruijnesteijn & Ruth de Ruwe

    Wat heeft slow food met Liever Lokaal te maken? Nou ze delen een aantal uitgangspunten: eten duurzaam kookboek van het jaarvolgens de seizoenen en ervoor kiezen om de impact op de omgeving klein te houden, zelf kweken en af en toe wild te “oogsten” bijvoorbeeld. En zo min mogelijk pakjes & zakjes natuurlijk. Bijna een jaar geleden schreef ik een review over dit standaardwerk over lokale producten en eten volgens de seizoenen onder de titel Terroir uit Nederland.

    En wie won er dan de vakjuryprijs? Kookboek van het Jaar 2015 is geworden Spuntino van Russell Norman uitgegeven bij Karakter. “Het kookboek verdient deze bijzondere prijs omdat het zowel de thuiskok als een chefkok inspireert, je direct zin krijgt eruit te gaan koken en het boek is ook nog eens prachtig vormgegeven.”

    Kitchen Table Happiness
  • mei152015
    coversaveursfr2014

    Foodbites – Saveurs magazine een nieuw tijdschrift

    No Comments

    Toen ik studeerde voor diëtist -ja dat is inderdaad al heel wat jaren geleden- was het terrein van Nederlandse kook- en eettijdschriften overzichtelijk; je had Tip Culinair en de Allerhande. Dat was het wel zo’n beetje. Als je nu de boekwinkel binnenstapt is er minimaal een halve meter aan magazines over bakken, eten en koken.

    Aan de stal van F&L Publishing Group is een nieuw Nederlandstalig tijdschrift toegevoegd. ‘Foodies’, ‘Gezond Eten’ en ‘Koken & genieten’ bestaan al wat langer en nu is daar dus Saveurs Magazine.

    Saveurs is een magazine voor de echte fijnproever die houdt van “eten als een God in Frankrijk” en van uitdaging in de keuken. Maar vooral ook voor diegene die de tijd nemen om te koken en daarna gezellig met vrienden te genieten van de maaltijd en het goede leven.

    Zo prijst Saveurs -letterlijk vertaald Smaken- zichzelf aan. De oorsprong van het tijdschrift ligt in Frankrijk. En eigenlijk als je het goed bekijkt is het een vertaald Frans tijdschrift – er staat een enkele Nederlandse bijdrage in over Zuid-Afrika en een kookboekreview over Tarte Tatin, maar alle recepten zijn Frans. Is dat erg? Dat hangt er van af wat je verwacht. Franse recepten zijn prima mits goed vertaald en rekening houdend met wat in Nederland verkrijgbaar is. Zo mis ik in het artikel over de wijnen van Vinsobres waar ik de aangeprezen wijn al dan niet online kan kopen. Bij het artikel over morieljes is dat wel summier terug te vinden. En het is ook een beetje jammer dat nummer 1 april/mei 2015 reeds vorig jaar april en mei 2014 in het Frans verscheen. Dat verklaart meteen waarom de taarten & quiches niet op pagina 20 (originele Franse editie) maar op pagina 13 beginnen, oeps foutje!

    Het maken van een kooktijdschrift kost geld en tijd, denk maar eens aan al die fotografen, stylisten en proefkooksessies. Dus ik kan me goed voorstellen dat er gebruik gemaakt wordt van producties uit andere landen. Dat doet bijvoorbeeld Delicious. ook, bij diverse reportages zie je dat het moedertijdschrift uit Australië komt. Anders dan bij Saveurs vind je in Delicious. ook Nederlandse rapportages, culi-adressen en dergelijke.

    De tijd zal leren of er plek is voor nóg een kooktijdschrift. Ik hoop in ieder geval dat er wat meer Nederlandse input komt naast de leuke Franse streekrapportages.
    Tip: Culinette’s Kookpunt verloot onder de trouwe lezers van haar blog een jaarabonnement!

    Kitchen Table Happiness
  • mei122015
    kokenopTerschelling

    Review ‘Koken op Terschelling’

    No Comments

    In  een eerder blog liet ik je al kennis maken met culinair Terschelling. Sinds kort is er een kookboek met recepten van bekende en minder bekende eilanders. De gerechten maken zo veel mogelijk gebruik van wat Terschelling, het wad en de zee te bieden heeft. Zelf-pluk oesters, kruiden, cranberry’s maar ook lamsvlees en (schapen)kaas.
    Veel van de eigenaren die ik in ‘Typisch Terschelling’ van vorige week noemde, delen hun favorieten met je. Ruim 55 recepten verdeeld over voor-, hoofd-, en nagerechten gelardeerd met sfeerfoto’s van het eiland.

    kokenopTerschelling

    beeld uitgever Orange House

    Een van de vele leuke bijdragen vind ik het Terschellinger duinkonijn van oma Aatje Cupido. Vele eilanders leefden begin vorige eeuw in armoede. Dat maakte dat zij zeer bedreven werden in het vangen van konijnen.

    Het zijn stuk voor stuk recepten van eilanders dus hier en daar rammelt het een beetje, maar een kniesoor die daar op let. Het is vooral een leuk boek als je zelf op Terschelling bent geweest of om cadeau te krijgen.
    Wil jij ook genieten van Terschellingse recepten? Dan kun je bij uitgever Orange House ‘Koken op Terschelling’ bestellen.

    Terschellinger duinkonijn van oma Aatje Cupido

    Terschellinger duinkonijn
    Terschellinger duinkonijn

    Terschellinger duinkonijn van oma Aatje Cupido

      

    mei 12, 2015

    Een van de leuke bijdragen 'In Koken op Terschelling'. Vele eilanders leefden begin vorige eeuw in armoede. Dat maakte dat zij zeer bedreven werden in het vangen van konijnen.

    • Prep: 15 mins
    • Cook: 3 hrs
    • Yields: 4 personen

    Ingredients

    1 duinkonijn in delen

    zout en versgemalen peper

    200 ml vloeibaar bakproduct

    200 gram magere gerookte spekblokjes

    300 ml vleesbouillon of wildbouillon

    Directions

    1Bestrooi de konijndelen met peper en zout. Verhit het bakproduct en braad het vlees met de spekjes rondom bruin. Haal het uit de pan en blus het bakvet af met de bouillon.

    2Leg de konijndelen terug in de pan en stoof met deksel zachtjes 3-4 uur. Giet regelmatig braadvocht over het vlees.

    3Lekker met aardappelpuree, cranberry's, appelmoes en spruitjes.

    4Tip: Stoof het konijn na het aanbraden in een ovenvaste pan met deksel in de oven op 120°C.
    Vervang de vleesbouillon door Scelling Blond of voeg aan de jus een glaasje Schylger Jutters-bitter toe.

    5De oorspronkelijke bereidingstijd van 7,5 uur lijkt me een foutje, tenzij je de jacht op en de slacht van het duinkonijn meerekent :-⊃.

    00:00
    Kitchen Table Happiness
  • apr242015
    food photo

    Food photo en styling workshop

    No Comments

    Tegenwoordig bekijk ik tijdschriften en kookboeken heel anders. Ja dat komt inderdaad doordat ik recensies schrijf voor Hebban Culinair. Maar dat is maar een deel van het verhaal. Wil je namelijk als foodie of culinair blogger, of hoe je je zelf ook wilt noemen, redelijk voor de dag komen dan is een beetje leuke foto noodzakelijk. Een beeld zegt meer dan duizend woorden. En de meeste mensen zijn nou eenmaal visueel ingesteld.

    Dus toog ik alweer bijna een maand geleden op een vroege zaterdagochtend naar Voorschoten. Natascha Boudewijn ken je wellicht van De Keuken van Greendelicious. Zij verzorgt de locatie en de heerlijke lunch voor een food photo en styling workshop. Alexstyling en Simone van den Berg van Fresh Food Photos namen het inhoudelijke deel voor hun rekening.

    Ik moet bekennen dat ik al 10 jaar lang mijn digitale Canon op de automatische stand heb staan en de handleiding zat tot voor kort nog maagdelijk in de tas. Fijn dus dat de workshop zich richt op beginnende fotografen, want je kunt mij alles wijs maken over diafragma, sluitertijd en isowaarden. Het valt uiteindelijk gelukkig wel mee met de technische kant, als jurist kon ik het zelfs volgen :-). Alexandra en Simone houden de vaart erin. Na de theorie en lunch mogen we zelf aan de slag. Al gauw ziet de kookschool er uit als een woud van statieven en worden tafels omgebouwd met de vele materialen die Alexandra heeft meegenomen.

     

    Een woud van statieven

    Een woud van statieven

     

    Tja en dan blijkt dat er in tien jaar veel verbeterd is op het gebied van de digitale camera. Oké, het ligt uiteindelijk aan de kunsten van de fotograaf en niet (alleen) aan het materiaal maar een nieuwe camera zou toch wel heel fijn zijn. Alleen al een scherm waarop je ziet wat je doet en scherp kunt stellen per onderwerp doet wonderen. Een -dure- verjaardagswens is geboren. Toch ben ik uiteindelijk best tevreden met de resultaten. De take home message van de workshop? Vooral veel oefenen en kijken naar andermans foto’s. Dat laatste doe ik nu dus continue; hoe is de foto genomen, waar komt het licht vandaan etc. etc. En dat oefenen ook hoor, maar ik hoop nog op een mooi verjaardagscadeau.

     

    resultaat workshop

    resultaat food photo workshop

     

    Wil je zelf ook aan de slag? Kijk dan eens op de site van Alexstyling wanneer de workshop gegeven wordt.

    Kitchen Table Happiness
  • apr062015
    paasmenu

    Paasmenu uit de Middeleeuwen

    No Comments

    Tja, of je hier trek van gaat krijgen weet ik niet. In ieder geval moet je van vlees en gevogelte houden. En een enorme eetlust hebben! De Romeinen zouden deze overvloedige dis wel weten te waarderen.Ter ere van het staatsbezoek van Hertog Jean van Lotharingen aan Karel V werd in 1367 het volgende paasmenu opgediend:

    Premier course
    Een soep van zwijnsvlees, op smaak gebracht met wijn, kaneel, peper, kruidnagelen en gember met een garnituur van geweekt brood

    Deuxième course
    Zwaan, reiger, faisant, pauw, gestoofde patrijs met daarna een ragoût van kuikens, hazepeper en gans aan ’t spit

    Troisième course
    Most Jehan – een schotel van kapoenen, aldus genaamd ter ere van de hoge gast, aan het spit gebraden, gekruid met marjolein, peterselie, gember, saffraan, suiker en zoveel verse kruiden “als gij hebt”

    Quatrième course
    Pastei van merels in kaaskorst, met merg, gember en kaneel

    Cinquième course
    Amandelvla met room, perentaart, verse amandelen, peren, noten en wat dies meer zij

    Taillevent

    Taillevent afbeelding bron Wikipedia

     

    De bedenker van dit menu; Taillevent (alias Guillaume Tirel) een beroemde Franse kok uit de Middeleeuwen die aan het hof van de adel “maistrekeu” oftewel keukenmeester was. Hij wordt wel de grondlegger van de klassieke Franse keuken genoemd.
    En wat eet jij vandaag op tweede Paasdag?

    Kitchen Table Happiness
  • feb042015

    Budgetproef

    2Reacties
    budgetproef
    Fotocredit: Wikimedia

    Fotocredit: Wikimedia

    Vanwege de urenlange “even geduld “ mededeling op NPO1 en 2 kwam ik vorige week donderdag al zappend op de BBC terecht en bleef geboeid kijken naar Gregg Wallace die ik herkende van Masterchef.

    Januari en februari zijn de maanden dat iedereen de broekriem aantrekt na de (te) dure decembermaand met veel lekker eten. Dus wordt er bezuinigd en gelijnd. De BBC speelt daar op in met ‘Eat well for less?‘. Een serie waarin iedere week een gezin de uitdaging aangaat om voor minder geld lekker en gezond te eten. En ook op I am a Foodie geeft Gaby Herweijner budget tips.

    Food swap
    De families worden gevolgd tijdens het boodschappen doen en leveren hun bonnetjes van een week shoppen in. Vervolgens worden de gebruikelijke merken omgeruild voor goedkopere (huis)merken, zonder dat de gezinsleden dat kunnen merken. Alle producten worden overgedaan in neutrale verpakkingen en voorzien van een witte sticker met de naam. De truc is dat niet álle merken worden vervangen. Hilarisch om te zien hoe vader Booth moppert op de ‘nieuwe’ jam terwijl dat toch echt dezelfde is die hij altijd al op zijn toast smeerde.

    Feiten en fabels
    Een vast onderdeel van het programma dat voedingskundigen aan zal spreken: feit of fabel met diëtiste Lucy Jones. Zo wordt in de aflevering van de familie Booth ontrafeld dat sinaasappelsap van concentraat qua voedingswaarde even goed is als het veel duurdere direct geperst sap in een pak.  Een blindproeverij op straat levert een gemengd beeld op; ongeveer de helft verkiest het ene sap boven het andere.

    Kritiek
    In Engeland zelf is er kritiek op het programma. Zo zouden de families niet representatief zijn voor een groot deel van de eilandbewoners die toch echt beduidend minder te besteden hebben. En het is een schande om vader Booth een alcoholvrij biertje voor te zetten. Ook worden er nogal wat open deuren ingetrapt volgens TV-recensent Christopher Stevens van de Daily Mail. Want het is toch logisch dat je geen bonen in blik koopt als je er al zeven hebt staan in de voorraadkast? Maar ja, in de praktijk kom ik ook wel eens thuis met een pot pindakaas terwijl er nog twee stonden.

    Goedkoop niet altijd duurzaam
    Goedkoop is niet altijd goed voor bijvoorbeeld het milieu of  dierenwelzijn. Soms kun je door een andere keuze te maken geen geld besparen maar wel aandacht geven aan aspecten als lokaal en duurzaam. Bijvoorbeeld door de beroemde ‘sausages’ voor het Engelse ontbijt vers bij de lokale slager te halen in plaats van diepgevroren per kilo in de supermarkt. En om de aanbiedingen als 2e gratis voor spullen die snel bederven links te laten liggen. Want hoe vaak verdwijnt die gratis tweede zak sla alsnog in de vuilnisbak? In Engeland wordt per jaar 7 miljoen ton aan voedsel verspild. Nederland is niet veel beter; Nederlandse consumenten gooien ieder jaar voor zo’n € 2,5 miljard aan voedsel weg. Dat is ruim € 150 per persoon. Ofwel zo’n 50 kilo. Producenten, tussenhandel, horeca en supermarkten verspillen nog eens zo’n € 2,5 miljard aan voedsel.

    Slot
    Na een week maakt de familie de balans op. Welke van de producten willen ze houden (ze weten dan nog niet wat er verwisseld is) en welke niet? De Booth’s  kiezen voor vlees van de lokale slager en de goedkopere jus d’orange maar willen wel graag de oude thee en het vertrouwde bier met alcohol terug. Al met al kunnen ze toch flink besparen zonder dat ze het gevoel hebben in te leveren op smaak. Tijd voor een Nederlandse versie van ‘Eat well for less’? Tot die tijd vind je op de BBC website een heleboel nuttige tips, infographics en filmpjes.

    BBC serie Eat well for less? Iedere donderdag om 21.00 Nederlandse tijd op BBC1

    Feiten en cijfers verspilling voedsel consumenten in 2013’, Factsheet van Milieu Centraal en het Voedingscentrum over voedselverspilling

    Kitchen Table Happiness
  • sep162014
    goodiebag-fff

    Noodkreet uit niemandsland

    No Comments

    Het voelt toch anders deze ochtend. Met mijn boodschappenkar struin ik door de supermarkt, zoals iedere zaterdag, maar ik kijk met andere ogen naar de kaasvitrine en de vleeswaren. De groente-afdeling sla ik sowieso over omdat ‘Bio aan huis’ mij iedere week van een dosis vers biologisch groenvoer voorziet. ‘Weg van de supermarkt ‘ speelt daags na de boekpresentatie door mijn hoofd tijdens mijn vertrouwde rondje.

    Die boekpresentatie vindt plaats op een plek vèr weg van de supermarkt (hoewel er een Jumbo aan het eind van de straat is gevestigd), namelijk in de Rotterdamse Fenix Food Factory.

    Nadat Onno Kleyn het boek officieel overhandigd krijgt van auteur Gerrit Jan Groothedde is er tijd om rond te kijken en te netwerken met de aanwezige foodies en culis. Fenix Food Factory is een rauwe, ruwe loods waarin zeven ondernemers een dagelijks ambachtelijke versmarkt houden op Katendrecht. En we vallen met onze neus in de boter want het is Fenix Food Friday waar het lekkerste vrijdagmiddagborrelplankje van Rotterdam wordt gepresenteerd. Paté van de Firma Bijten, handgekneed zuurdesembrood van Jordy’s Bakery, Booij verzorgt de kazen en uiencompote terwijl de dorst gelest kan worden met een cider (CiderCider) of huisgebrouwen biertje (Kaapse brouwers). En als je naar buiten loopt de loods uit, zie je de zonnige skyline van Rotjeknor waar oud – Holland Amerika Lijn- en hypermodern prima samengaan. Het leven weg van de supermarkt is zo slecht nog niet!

    fff-borrelplank

    Foto van KitchenTableHappiness

    ‘Weg van de supermarkt’ is eigenlijk drie boeken in één. Gerrit Jan zijn relaas over de poging om zes maanden lang geen eten in de supermarkt te kopen, achtergrondenartikelen en interviews en ten slotte vergelijkend warenonderzoek. Achterin het boek vind je een praktische koopgids voor de supermarktverlater, die van mij nog veel uitgebreider had mogen zijn. Haalbare alternatieven voor onze supervriend tref je door het hele boek aan, recepten niet. Oh ja toch wel, eentje voor bananenbrood, maar alleen omdat de uitgever in een persbericht meldde dat er hier en daar een recept te vinden zou zijn.

    Gemak, tijd en geld dat zijn de voornaamste redenen waarom de supermarkt zo populair is. Het hele jaar door (seizoengroenten bestaan niet meer, hooguit aanbiedingen) is alles beschikbaar. En zo’n ruime keus. Dat laatste is dus niet waar; ja je kunt kiezen uit bananen, bietjes of boontjes maar van alles is er maar één soort. En wel díe soort die lang houdbaar is (logistiek) er mooi uitziet en van bepaalde omvang, niet het ras dat op dat moment het lekkerste smaakt. En dat er wel twintig variëteiten bietjes zijn in allerlei kleuren dat weten veel mensen niet eens. Is dat erg?

    Gerrit Jan laat het in het midden. Van hem mag in principe iedereen het goedkoopste van het goedkoopste willen, als hij maar wel de keuze heeft. Hij zegt het zelf: “ik ben een elitaire zak met teveel geld”. Want een alleenstaande bijstandsmoeder of –vader die afhankelijk is van de voedselbank die heeft niet de luxe van keuze wegens geldgebrek. En drukke tweeverdieners met lagereschoolkinderen hebben geen tijd.

    In de week dat het boek verschijnt valt mij een nieuwsbericht op. Het is de aankondiging van de opening van supermarkt ‘Gekke Gerrit’. Even denk ik nog aan een publiciteitsstunt voor ‘Weg van de supermarkt’ maar nee: “De verzuiling in de supermarktketens in Nederland schept ruimte voor een nieuw concept aan de onderkant van de markt. Allemaal A-merken tegen bodemprijzen… Funshoppen in food”, aldus de website. Tja, voor mij is funshoppen in food toch iets anders dan A-merken tegen bodemprijzen scoren!

    Halverwege het boek begint het dagboekdeel naar mijn smaak in herhaling te vallen; door een gebrekkige planning maar weer een sprintje naar de plaatselijke AH. En toch vind ik het een lezenswaardig boek dat je aan het denken zet. Uiteindelijk hebben wij als consument de macht en wel de macht van de boodschappentas. Dus lees dat boek en koop eens ambachtelijke producten van een goede kwaliteit gemaakt door mensen met een verhaal.

    goodiebag-fff

    Foto van KitchenTableHappiness

    Deze recensie verscheen op 16 september 2014 op Hebban Culinair en IamaFoodie.nl

    Kitchen Table Happiness