Capriolen met cacao deel 2 – Chocoladetaart

Capriolen met cacao deel 2 – Chocoladetaart
5 mei 2015 Marlene Bijlsma
drostecacao

Het mag dan al zeventig jaar geleden zijn dat Nederland werd bevrijd, het is goed dat we daar nog steeds op 5 mei bij stil staan. Mijn eigen ouders hebben het bewust meegemaakt en mijn vader kan smakelijk vertellen van de repen chocolade die de bevrijders uitdeelden.

rantsoenUSarmy

fotocredit wikimedia

Vandaag een feestelijke chocoladetaart “Black and White-festijn” uit het boekje Capriolen met Cacao dat vermoedelijk net na de oorlog verscheen.

Neem 250 g zelfrijzend bakmeel, 125 g boter, 250 g suiker, 3 grote eieren, iets minder dan ½ liter melk, 1 eetlepel Kirsch (als het niet voor kinderen is): 1 pakje vanillesuiker (als het wel voor kinderen is), 1 volle eetlepel Droste cacaopoeder, een beetje paneermeel en ongeveer 50 g gehakte gepelde amandelen (zo te koop).
De niet te harde boter wordt met de eidooiers en de suiker schuimig geroerd. Hierdoorheen mengt u de lauwwarme melk. Als dit volgens de regelen der kunst is gebeurd, komt de bloem erbij. Dit gebeurt echter niet zomaar plompverloren, o neen, we laten er de bloem als het ware “inregenen”. Terwijl dit gebeurt, roeren wij gestadig in de pan (als we dit werk tenminste niet door de elektrische mixer laten doen). Op het laatste moment roeren we er de vanillesuiker met een mespuntje kaneel doorheen (of de Kirsch, indien het voor de grote gasten is!).
Er staat intussen een taartvorm klaar, liefst zo’n vorm die eruit ziet als een waterlelie. U weet wel die ronde aluminium vormen met vele inhammen erin. De vorm moet zeer goed ingesmeerd zijn met olie; er mag werkelijk geen plekje onaangeroerd zijn gebleven. Hierop strooien we paneermeel; door het schudden van de vorm ziet deze er van binnen nu bruinbekleed uit. (Dit paneermeel kunnen we maken van cornflakes of kaakjes. Dat is het lekkerste ervoor.) We gieten daarna 2/3 van het deeg erin; door de rest van dit deeg roeren we de gestampte amandelen, nadat we er de cacaopoeder vermengd met 1 gladafgestreken eetlepel suiker doorheen hadden geroerd. Dit bruine beslag gieten we op het witte beslag dat al in de vorm is.
Met een lange vork prikken we nu een paar gaatjes door de bovenste in de onderste deeglaag. Door de gaatjes in het witte deeg druipt nu een beetje bruin beslag. Als de taart straks wordt gesneden geeft dit een alleraardigst effect.

Geen idee wat voor vorm de schrijfster van dit recept bedoelt maar ik denk in de omschrijving een soort tulbandvorm te herkennen. De combi van cacao en amandelen is heerlijk met de vanillesuiker. Heb jij ook een typisch Bevrijdingsdag recept? Ik ben benieuwd.

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*