Food Bites

  • jul072015
    eetbare_bloemen

    bloemen houden van mensen – eetbare bloemen ook?

    No Comments

    Nu zelfs de supermarkt ze in doosjes verkoopt raakt het echt ingeburgerd – eetbare bloemen. Ook hiervoor geldt dat je die natuurlijk uit eigen tuin kunt oogsten. Veel kruiden bloeien in prachtige felle kleuren zoals alle looksoorten (onder andere prei, bieslook) met hun bolletjesbloemen. Een persoonlijke favoriet is borage met helblauwe bloemetjes die fantastisch smaken in de komkommersla; niet voor niets is de bijnaam komkommerkruid.

    eetbarebloemen Collage

    Oost-Indische kers is van een heel andere orde. De peperige bladeren smaken (met mate) fabuleus in een pesto en de heloranje bloemen fleuren je salade op. Van de bieslookbloemen heb ik azijn gemaakt met een mooie paarsige kleur en een hint van ui, dankzij een tip van een mede-blogger. Vlierbloesemazijn naar een recept van Marleen van Es geeft een subtiele smaak aan dressings dus die ga ik volgend jaar in grotere aantallen maken want de bloesem is nu zo goed als uitgebloeid. Italianen zijn dol op gevulde of gefrituurde courgettebloemen. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

    bielsookvlierbloesemazijn

    Heb jij ook de smaak te pakken? In de boeken van Natascha Boudewijn van Greendelicious vind je een aantal recepten met eetbare bloemen. En ook Eten uit de Volkstuin van Marleen heeft recepten voor onder andere paardenbloemengelei en courgettecake met lavendel.

  • jun192015
    wildekalender

    Wildplukken op Kasteel Groeneveld

    No Comments

    De laatste keer dat ik op Kasteel Groeneveld was, lagen de moestuinen er in winterrust. Toen waren we (mijn zoon en dochter) vooral geïnteresseerd in de zolderverdieping die geheeld gewijd was aan Sam & Julia van het Muizenhuis. Maar vandaag kom ík aan mijn trekken: een historische kasteelkeuken, wildplukken en een boekpresentatie, wat wil je nog meer!

    wildpluk

    fotocredit Elsje Bruijnesteijn

    Na de officiële overhandiging van het eerste exemplaar van ‘De Wilde Kalender‘ aan Baaf Vonk van Slow Food Nederland gaan we op pad. De eerste stop is al direct een eyeopener; berenklauw moet je toch afblijven in verband met brandblaren? Dat klopt maar wat ik niet wist – en jij vast ook niet-  is dat aan het einde van het seizoen de zaden als specerij te gebruiken zijn. De smaak schijnt wat weg te hebben van sinaasappel en selderij- verrassend.

    We vervolgen onze weg naar de welbekende vlier die nu volop in bloei staat. Na wat waarschuwingen over ontploffende vlierbloesemchampagne (oeps ik heb 2 flessen in de maak) stappen we tussen de prachtig rode aardbeien door. We stoppen bij een veldje met uien. Alle look bloemen zijn eetbaar! En heb je wel eens van Utrechtse uitjes gehoord? Nee, dat is heel wat anders dan Amsterdamse uien. Het waren de favoriete uitjes van Prins Bernhard – paleis Soestdijk is immers vlakbij de kasteeltuin in Baarn.

    Weer terug in de kasteelkeuken proeven we mini-quiche met onder andere raapstelen en zevenblad. Wat een ultieme wraak van de tuinier; dat verschrikkelijke onkruid zevenblad verwerken in het eten! En het smaakt nog heerlijk ook, net als de vlierbloesemsap.

    kasteelkeuken

    De Wilde Kalender‘ helpt om te koken met de seizoenen, ‘wild’ is niet alleen eten uit de natuur maar ook uit moestuin, van de markt en gekocht bij ambachtelijke bedrijven. Per seizoen vind je dus naast de soorten uit bos, weiland en park ook lokale vissoorten, wild, schaal- en schelpdieren. Niet voor niets schreef Elsje Bruijnesteijn mee aan het kookboek Liever Lokaal (klik hier voor de recensie). Ook al staan er culinaire toepassingen in, dit is geen kookboek. Het hoofdstuk tips & trucs staat bol van de ideeën om met weinig geld en moeite slow, gezond en vooral smaakvol te koken. Wil je een keer onder begeleiding van Elsje wildplukken, kijk dan op haar site sundayfood.

    Er breken drukke tijden aan voor de wildplukkende slowfoodkok, in de lente en de zomer is er zoveel lekkers bij elkaar te scharrelen. Ik ga binnenkort gewapend met schaartje en tas op pad, maar dan wel eerst even op internet kijken hoe nagelkruid en lievevrouwebedstro er uitziet, want foto’s ontbreken. Over een jaar is het handzame boek beduimeld, gevlekt en voorzien van ezelsoren – want tjonge wat een inspiratiebron.

  • jun162015
    Gintare_Marcel

    Chocola als redmiddel – interview met Gintare Marcel

    No Comments

    Gintare Marcel is al weer zo’n jaloersmakend multitalent; fotografie, styling en koken ze draait er haar hand niet voor om. Een mooie Litouwse met een Franse echtgenoot en ze woont deels in Zwitserland en deels in Nederland, dus ook nog multiculti.

    De lancering van haar nieuwste boek L’Art de la table dat eind juni zowel in het Nederlands als in het Engels verschijnt maakt nieuwsgierig: wie is deze dame?

    Hoe ben je in Nederland verzeild geraakt?
    “Na mijn studie ben ik stage gaan lopen bij een bedrijf in Nederland. Ik heb hier ook mijn masters afgerond. Mijn man kwam met me mee en we werden verliefd op Nederland dus we besloten een tijdje te blijven. Dat is inmiddels al negen jaar geleden hahaha.”

    Je hebt maar liefst 16.000 volgers op Instagram en je post bijna iedere dag een prachtige foto. Daarnaast is er Gourmantine, jouw eigen blog. Welke blogs volg of lees je zelf graag?

    “Ik hou van bloggers die een eigen stem hebben, die mooie woorden combineren met adembenemende beelden zoals Skye McAlpine’s ‘From my dining table‘, ‘Local Milk‘ van Beth Kirby’ en ‘Hortus’ de site van de Italiaanse Valentina Solfrini. Dit zijn er maar een paar van de vele die ik lees. Echter Instagram is toch wel mijn favoriete medium met zo veel visuele inspiratie dat ik daar toch de meeste tijd op doorbreng.”

    Dat is een mooie brug naar de volgdende vraag: Waardoor raak jij geïnspireerd?
    “De seizoenen, reizen, geuren en verhalen over eten die horen bij een bepaalde plek. Eten biedt je de mogelijkheid om andere culturen op te snuiven en te reizen terwijl je aan tafel zit.”

    gintare-marcel

    foto door Juras Duo Photography

    De Litouwse keuken is vrij onbekend in Nederland. Wat is een typisch Litouws gerecht en hoe maak je het?
    “Litouwen mag dan een klein land zijn, we hebben een rijke en diverse eetcultuur met vier historisch verschillende regio’s. Het hart van die cultuur wordt gevormd door het met de seizoenen mee-eten. Een van mijn favorieten is het typisch donkere roggebrood; rijk, aromatisch en geweldig lekker met alleen wat gezouten boter. Met wat oud geworden roggebrood kun je kvass maken; een soort brood kombucha. Je roostert het brood, doopt het in suikerwater en dan mix je het met zuurdesem of gist en laat het een paar dagen fermenteren. Wat je dan krijgt is een apart maar heerlijk verfrissend drankje.”

    Je bent dus geboren in Litouwen, getrouwd met een Fransman en woont afwisselend in Zwitserland en Nederland. Wat vind je een lekker Nederlands gerecht?
    “Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik nog bijna nooit iets Nederlands heb gekookt, maar stroopwafels mag je me voor wakker maken.”

    Je nieuwste kookboek dat binnenkort ook in het Nederlands verschijnt gaat over de mediterrane keuken. Wat trekt je daar in aan?
    “Ik hou van de diversiteit in de mediterrane regio, van het pure en eenvoudige tot verfijnd en complex. Op mijn reizen ontdek ik iedere keer weer nieuwe smaken en gerechten. Maar de keuken rond de Middellandse Zee staat voor zoveel meer: slow living, met elkaar delen, tijd maken om met aandacht te genieten. Iets wat wij maar al te vaak vergeten.”

    Reizen, koken, fotografie en styling – je bent een multi-talent.
    “Ik geloof in een multidisciplinaire manier van leren en werken. Op die manier blijf je nieuwe invalshoeken ontdekken en hou je een frisse blik. Ik zou niet zonder een van deze vakgebieden willen of kunnen.”

    Wanneer en waar kookte je voor het eerst? Weet je nog wat je maakte?
    “Al op de middelbare school bakte ik vaak. Er waren altijd vers gebakken koekjes en cake bij ons thuis te vinden. Toetjes hebben ook nog steeds een speciaal plekje in mijn hart: voor een dessert moet je ruimte overhouden.”

    Wie is je grote voorbeeld op kookgebied?
    “Dat is mijn grootmoeder. Zij had een biologische moestuin en kookte iedere dag een verse maaltijd. Ze maakte vers seizoenseten waar je de liefde en aandacht in kon proeven. Dat maakt echt verschil hoor! In zekere zin ben ik op zoek naar die smaak uit mijn jeugd.”

    Ben je ondertussen al weer bezig met een nieuw kookboek?
    “Zo langzamerhand begin ik te broeden op het volgende kookboek. Waarschijnlijk met nog meer focus op slow living. Maar voorlopig richt ik me nu weer op fotograferen en het voorbereiden van workshops.”

    Als laatste nog een motto graag;
    “If chocolate can’t solve it, it’s a serious problem.”

    Zodra L’Art de la table uit is vind je hier een review, maar ik kan je vast verklappen dat de sneak preview die ik gezien heb veel goeds en moois belooft.

    Wil je voortaan geen blog meer missen? Schrijf je in voor Nieuws.

  • jun122015
    dumpsterdiving

    Vintage vrijdag – dumpster diving

    No Comments

    Dit maal een infographic over vintage food, namelijk dumpster diving. Er wordt in Nederland nogal wat voedsel verspild. Eten dat nog prima is maar bijvoorbeeld een gedeukte verpakking heeft of op de houdbaarheidsdatum is aanbeland. Een deel daarvan gaat – gelukkig- naar initiatieven als de voedselbank maar er is ook nog steeds goed eten te vinden in afvalcontainers. En dat is waar dumpster diving om draait. Maar waar moet je nu op letten als je op strooptocht wilt gaan?
    Deze Engelstalige infographic laat het je zien.

    Liever toch niet zelf op jacht? Kom dan zondag 14 juni naar Rotterdam en lunch mee met Damn Food Waste op Plein 1940; een megalunch van voedsel dat anders weggegooid zou zijn.

     

     

  • mei152015
    coversaveursfr2014

    Foodbites – Saveurs magazine een nieuw tijdschrift

    No Comments

    Toen ik studeerde voor diëtist -ja dat is inderdaad al heel wat jaren geleden- was het terrein van Nederlandse kook- en eettijdschriften overzichtelijk; je had Tip Culinair en de Allerhande. Dat was het wel zo’n beetje. Als je nu de boekwinkel binnenstapt is er minimaal een halve meter aan magazines over bakken, eten en koken.

    Aan de stal van F&L Publishing Group is een nieuw Nederlandstalig tijdschrift toegevoegd. ‘Foodies’, ‘Gezond Eten’ en ‘Koken & genieten’ bestaan al wat langer en nu is daar dus Saveurs Magazine.

    Saveurs is een magazine voor de echte fijnproever die houdt van “eten als een God in Frankrijk” en van uitdaging in de keuken. Maar vooral ook voor diegene die de tijd nemen om te koken en daarna gezellig met vrienden te genieten van de maaltijd en het goede leven.

    Zo prijst Saveurs -letterlijk vertaald Smaken- zichzelf aan. De oorsprong van het tijdschrift ligt in Frankrijk. En eigenlijk als je het goed bekijkt is het een vertaald Frans tijdschrift – er staat een enkele Nederlandse bijdrage in over Zuid-Afrika en een kookboekreview over Tarte Tatin, maar alle recepten zijn Frans. Is dat erg? Dat hangt er van af wat je verwacht. Franse recepten zijn prima mits goed vertaald en rekening houdend met wat in Nederland verkrijgbaar is. Zo mis ik in het artikel over de wijnen van Vinsobres waar ik de aangeprezen wijn al dan niet online kan kopen. Bij het artikel over morieljes is dat wel summier terug te vinden. En het is ook een beetje jammer dat nummer 1 april/mei 2015 reeds vorig jaar april en mei 2014 in het Frans verscheen. Dat verklaart meteen waarom de taarten & quiches niet op pagina 20 (originele Franse editie) maar op pagina 13 beginnen, oeps foutje!

    Het maken van een kooktijdschrift kost geld en tijd, denk maar eens aan al die fotografen, stylisten en proefkooksessies. Dus ik kan me goed voorstellen dat er gebruik gemaakt wordt van producties uit andere landen. Dat doet bijvoorbeeld Delicious. ook, bij diverse reportages zie je dat het moedertijdschrift uit Australië komt. Anders dan bij Saveurs vind je in Delicious. ook Nederlandse rapportages, culi-adressen en dergelijke.

    De tijd zal leren of er plek is voor nóg een kooktijdschrift. Ik hoop in ieder geval dat er wat meer Nederlandse input komt naast de leuke Franse streekrapportages.
    Tip: Culinette’s Kookpunt verloot onder de trouwe lezers van haar blog een jaarabonnement!

  • mei082015

    Typisch Terschelling – een culinair ‘rondje’ eiland

    No Comments

    We komen nu al weer tien jaar op Terschelling en nog steeds met veel plezier. Inmiddels voelt het als thuiskomen, zodra we de boot opgaan en de zilte lucht opsnuiven van de Waddenzee begint de vakantie. De rust aan de oostkant van het eiland, de vogels, de schapen en de zee dat alles maakt dat de hemel hier letterlijk dichterbij lijkt. We komen niet alleen voor de natuur want ook culinair gezien heeft Terschelling een hoop te bieden. Het verhaal van de cranberry kent iedereen wel – maar heb je wel eens pondkoek of potjekoek gegeten of Schylger juttersbitter gedronken ?

    strandboschplaat

    Ik deel hier een paar favorieten met je zonder compleet te willen of kunnen zijn.

    Duurzame zelfpluktuin Groenhof is helaas voor ons pas in juni open als er volop aardbeien, bessen, kersen en bloemen te plukken zijn. Maar ze maken ook ouderwetse geweckte jams die je bij onder andere de Zeekraal kunt kopen.

    Het Olde Ambaecht is een lokale duurzame vis & zeezoutrokerij in het dorp Hoorn. Dit zogenaamde Schylgerzout is zeezout dat met een zeilvrachtschip uit Bretagne naar Terschelling vaart om hier te worden gerookt. Inspiratie hiervoor vond Hans Ditzel in 2006 in een recept van Jonnie Boer. Schylgerzout is heerlijk op vis, vissalade’s, pasta’s, vegetarische en gegrilde gerechten, vlees, wild en kruidenboters.

    Een echte favoriet is biologische schapenboerderij de Zeekraal in Oosterend. Niet alleen maken ze daar ongelooflijk lekkere varianten verse en harde schapenkaas (waaronder fenegriek en zeekraal)  maar ook verrukkelijk schapenijs. Heb je liever kaas van de koe dan kun je bij de overburen in biologische Kaasfabriek de Terschellinger terecht.

    afvalkunst

    Dan noem ik nog kort het Elvis Heartbreak Hotel strandpaviljoen waar het na het schelpen zoeken heerlijk warme chocolademelk drinken is en Slijterij/Café/Restaurant Zonneweelde met speeltuin waar de kinderen zich uitleven terwijl wij kunnen genieten van het wilde kersenbier.

    Met Flang Cupido van ‘Flang in de pan’ kun je op strooptocht en je eigen lekkers verzamelen om het daarna samen te bereiden. Ook voor kinderen is er samen met de boswachter een leuke wildpluk activiteit.

    Wil jij ook genieten van Terschellingse recepten? Dan kun je bij uitgever Orange House het net verschenen boek ‘Koken op Terschelling’ bestellen, of als goed excuus zelf de boot pakken natuurlijk. Volgende week een review van dit kookboek mét een typisch Terschellings recept.

  • apr242015
    food photo

    Food photo en styling workshop

    No Comments

    Tegenwoordig bekijk ik tijdschriften en kookboeken heel anders. Ja dat komt inderdaad doordat ik recensies schrijf voor Hebban Culinair. Maar dat is maar een deel van het verhaal. Wil je namelijk als foodie of culinair blogger, of hoe je je zelf ook wilt noemen, redelijk voor de dag komen dan is een beetje leuke foto noodzakelijk. Een beeld zegt meer dan duizend woorden. En de meeste mensen zijn nou eenmaal visueel ingesteld.

    Dus toog ik alweer bijna een maand geleden op een vroege zaterdagochtend naar Voorschoten. Natascha Boudewijn ken je wellicht van De Keuken van Greendelicious. Zij verzorgt de locatie en de heerlijke lunch voor een food photo en styling workshop. Alexstyling en Simone van den Berg van Fresh Food Photos namen het inhoudelijke deel voor hun rekening.

    Ik moet bekennen dat ik al 10 jaar lang mijn digitale Canon op de automatische stand heb staan en de handleiding zat tot voor kort nog maagdelijk in de tas. Fijn dus dat de workshop zich richt op beginnende fotografen, want je kunt mij alles wijs maken over diafragma, sluitertijd en isowaarden. Het valt uiteindelijk gelukkig wel mee met de technische kant, als jurist kon ik het zelfs volgen :-). Alexandra en Simone houden de vaart erin. Na de theorie en lunch mogen we zelf aan de slag. Al gauw ziet de kookschool er uit als een woud van statieven en worden tafels omgebouwd met de vele materialen die Alexandra heeft meegenomen.

     

    Een woud van statieven

    Een woud van statieven

     

    Tja en dan blijkt dat er in tien jaar veel verbeterd is op het gebied van de digitale camera. Oké, het ligt uiteindelijk aan de kunsten van de fotograaf en niet (alleen) aan het materiaal maar een nieuwe camera zou toch wel heel fijn zijn. Alleen al een scherm waarop je ziet wat je doet en scherp kunt stellen per onderwerp doet wonderen. Een -dure- verjaardagswens is geboren. Toch ben ik uiteindelijk best tevreden met de resultaten. De take home message van de workshop? Vooral veel oefenen en kijken naar andermans foto’s. Dat laatste doe ik nu dus continue; hoe is de foto genomen, waar komt het licht vandaan etc. etc. En dat oefenen ook hoor, maar ik hoop nog op een mooi verjaardagscadeau.

     

    resultaat workshop

    resultaat food photo workshop

     

    Wil je zelf ook aan de slag? Kijk dan eens op de site van Alexstyling wanneer de workshop gegeven wordt.

  • apr102015
    etenuitdevolkstuin

    Boekpresentatie Eten uit de Volkstuin

    No Comments

    “Wat ziet dat er lekker uit”. “Mag ik eens kijken?”, vraagt het meisje tegenover me in de trein. Ik laat ‘Eten uit de Volkstuin’ aan haar zien. Trek krijg je ervan en zin om de keuken in te duiken, want het ziet er niet alleen lekker uit maar ook alsof het niet al te moeilijk is om te maken. Dat was dus op de terugweg vanuit Amsterdam.

    Een paar uur eerder op de allereerste echte zonnige lentedag presenteerde Marleen van Es haar moestuin kookboek bij boekhandel Scheltema op het Koningsplein. ‘Eten uit de Volkstuin’ siert prominent de etalage samen met een tuinkabouter en een kruiwagen.

    etenuitdevolkstuin

    De etalage bij Scheltema

    Boven is het gezellig druk en kunnen we proeven van een aantal recepten die door Marleen zelf zijn klaargemaakt; gazpacho, radijsjes met dip en een lentetaart komen voorbij. Na acht jaar moestuin, vele blogs en een serie adembenemende foto’s kon een kookboek niet uitblijven. Dan is het tijd voor de officiële overhandiging van het eerste exemplaar aan haar zus die uiteraard enorm trots is. En … wie weet komt er nog een vervolg want er zijn nog zo veel groenten waar geen plaats meer voor was, aldus Marleen.

    marleenvanes

     

    Wil je een wat uitgebreider portret van Marleen en haar moestuin? Klik dan hier voor mijn interview met haar een paar weken geleden in Utrecht. Binnenkort kun je op de site de recensie van ‘Eten uit de Volkstuin’ lezen, uiteraard met een recept!

  • apr062015
    paasmenu

    Paasmenu uit de Middeleeuwen

    No Comments

    Tja, of je hier trek van gaat krijgen weet ik niet. In ieder geval moet je van vlees en gevogelte houden. En een enorme eetlust hebben! De Romeinen zouden deze overvloedige dis wel weten te waarderen.Ter ere van het staatsbezoek van Hertog Jean van Lotharingen aan Karel V werd in 1367 het volgende paasmenu opgediend:

    Premier course
    Een soep van zwijnsvlees, op smaak gebracht met wijn, kaneel, peper, kruidnagelen en gember met een garnituur van geweekt brood

    Deuxième course
    Zwaan, reiger, faisant, pauw, gestoofde patrijs met daarna een ragoût van kuikens, hazepeper en gans aan ’t spit

    Troisième course
    Most Jehan – een schotel van kapoenen, aldus genaamd ter ere van de hoge gast, aan het spit gebraden, gekruid met marjolein, peterselie, gember, saffraan, suiker en zoveel verse kruiden “als gij hebt”

    Quatrième course
    Pastei van merels in kaaskorst, met merg, gember en kaneel

    Cinquième course
    Amandelvla met room, perentaart, verse amandelen, peren, noten en wat dies meer zij

    Taillevent

    Taillevent afbeelding bron Wikipedia

     

    De bedenker van dit menu; Taillevent (alias Guillaume Tirel) een beroemde Franse kok uit de Middeleeuwen die aan het hof van de adel “maistrekeu” oftewel keukenmeester was. Hij wordt wel de grondlegger van de klassieke Franse keuken genoemd.
    En wat eet jij vandaag op tweede Paasdag?

  • mrt312015
    etenuitdevolkstuin

    Moestuinkriebels

    1 Reactie

    Tomtom heeft het nu toch echt mis vrees ik. Ik ben op weg naar de Utrechtse moestuin van naamgenoot Marleen en kom in een kantorenwijk terecht. Maar midden tussen de kantoorvilla’s ligt zowaar een volkstuincomplex – en wat voor één. In mijn woonplaats is ook een grote volkstuinvereniging en die is voorzien van miniatuur molens, TV-satellieten en oranje vlaggetjes. Niets van dat alles op De Hogeweide dat een vlindertuin, een vogeltuin en zelfs schapen heeft om het gras kort te houden.

    De tuin is eind februari vooral kaal en bruin maar binnen in het verengingsgebouw brandt de kachel en staat de koffie klaar. Marleen moestuiniert, blogt en is naast grafisch vormgever ook nog fotograaf. Dat is te zien op haar site etenuitdevolkstuin. Al zes jaar deelt ze met ons haar tuinverhalen, (vegetarische) recepten en prachtige foto’s.

    etenuitdevolkstuin

    fotocredit Marleen van Es

     

    Wat is het geheim om zes jaar lang inspiratie te vinden, vraag ik Marleen.
    Toen we acht jaar geleden verhuisden naar een huis met een kleinere tuin miste ik de mogelijkheid om lekker te rommelen. Al gauw kreeg ik de kans om 250 m2 kale grond in de toen net opgerichte volkstuin De Hogeweide om te toveren tot moestuin. De vele foto’s vormden als vanzelf het verhaal.

    Mijn blog is in de loop der jaren trouwens wel veranderd, vertelt Marleen. In het begin draaide de site vooral om de tuin maar op een gegeven moment had ik het gevoel dat ik niks nieuws meer te melden had over de moestuin. Als vanzelf kwam er een omslag van tuin naar food, want ik kook graag en vind het leuk om zelf iets te bedenken.

    We maken een rondwandeling over De Hogeweide en struinen door Marleen’s eigen moestuin. Hier geen strakke productietuin maar een tuin waarin de natuur –tot op zekere hoogte- haar eigen proces mag volgen. Marleen licht een en ander toe. Onkruid bijvoorbeeld is goed voor de bodem en biodiversiteit. En als je er voor zorgt dat het onkruid niet tot bloei komt geeft het ook nauwelijks overlast. Ik had een aantal jaar geleden een veldje met tuinbonen waar munt doorheen woekerde. In tegenstelling tot andere jaren had ik toen veel minder last van luizen, waarschijnlijk omdat mieren niet van munt houden. En zonder mieren heb je ook bijna geen luizen. De bladluizen voorzien de mieren van honingdauw en in ruil daarvoor geven de mieren hen bescherming. Wanneer bijvoorbeeld een lieveheersbeestje langskomt, zullen de mieren het roofdier aanvallen en verjagen. De mieren ‘melken’ de luizen door met hun sprieten en achterpoten het lijf van de luis aan de achterkant te bevoelen. Dit is maar één voorbeeld hoe de natuur samenwerkt en daar kun je slim gebruik van maken in plaats van tegen de natuur in te werken.

    etenuitdevolkstuin

    foto Kitchen Table Happiness

     

    Koop je nog wel groenten en fruit?
    Ik heb geen kas en kies ervoor om niet al te moeilijke dingen te telen. Wel ga ik voor net wat andere rassen en gewassen zoals de gele framboos of een pruim die vroeger rijp is dan de bekende paarse pruimen. We kunnen niet volledig leven van de tuin maar ik hoef in de zomer bijvoorbeeld nooit fruit te kopen.

    Hoe zou je jouw stijl kunnen omschrijven?
    Mijn kookstijl kun je omschrijven als “ Hollands met een twist”. Kenmerkend voor mij zijn de woorden kleurrijk, fris, licht en sprankelend. Ik probeer duurzaam en lokaal te koken zonder die boodschap van de daken te schreeuwen. Als vormgever ben ik visueel ingesteld, dat gaat zelfs zo ver dat ik de groentezaden soms uitkies vanwege het plaatje, omdat me dat inspireert.

    En de recepten hoe komen die tot stand?
    Dat begint vaak met een wandeling in de tuin. Wat heb ik in de tuin staan dat geplukt of geoogst kan worden en wat kan ik daar mee maken. Het liefst net even iets anders dan anders. Als voorbeeld noemt Marleen een recept van chocoladetruffels met venkel. Geïnspireerd door een Delicious. workshop met Tony’s Chocolonely waar ik een reep met anijszaad maakte, kwam ik op het idee van venkelzaad in combinatie met chocolade.

    En nu komt daar dus binnenkort het ‘Eten uit de volkstuin’ kookboek. Ik mag de digitale versie op haar tablet bekijken en ben zwaar onder de indruk. Het is met recht een kookboek; veel sfeerfoto’s (uiteraard zelf gefotografeerd) gecombineerd met moestuintips en heel veel recepten die de seizoenen volgen.

    Omdat ik na het interview met Marleen nog in Dordrecht moet zijn, kan een bezoek aan het Walhalla van de zaden niet uitblijven. Bij Vreeken’s Zaden moet ik me ernstig inhouden ondanks de moestuinkriebels. Ik weet het zeker: dit jaar zal het me lukken om iets eetbaars uit mijn Randstad postzegeltuintje te toveren!

    etenuitdevolkstuin